Oh... die zondag!

Israël. 
Ja, ze houden braaf de geestelijke feestdagen en de shabbath... maar ze kunnen niet wachten tot die weer voorbij zijn, want de handel wacht, ze moeten zaken doen!

Heeft de Here wel door wat voor schadepost die dagen eigenlijk voor hen zijn?

 

Jij.
Je houd je braaf aan de christelijke feestdagen en de zondagen. Maar wat kunnen ze lang duren en onmogelijk slecht uitkomen! Je doet braaf niets, maar je bladert alweer door je agenda en overdenkt de komende week. Snapt de Here hoe vervelend zo'n verplichte vrije dag is? 

 

Steeds meer rennen we door. De 24 uurs economie viert hoogtij en waar dat nog niet zo is, wordt het je vriendelijk maar beslist door de strot geduwd. Geen tijd voor rust. Nog minder voor bezinning en al helemaal geen tijd meer met God. En daar gaan we... hollend naar doelen die we zelf niet eens meer helder voor ogen hebben vaak... 

 

"Toen Hij de menigte zag,
was Hij innerlijk met ontferming bewogen over hen,
omdat zij vermoeid en verstrooid waren,
zoals schapen die geen herder hebben." 

Mattheüs 9 vers 36

 

Vanmorgen las ik in mijn Stille Tijd Amos 8