Gebroken begin, herkenning & hoop

Heb je het soms ook pittig met je achtergrond? Misschien verzucht je nu dat je zou willen dat het je áchtergrond was, want telkens opnieuw omgeeft het je weer! Soms heb je van die dagen he?! Dan zie je de pijn, voel je de scherven en ervaar je de gevolgen zo overweldigend! Lukt het je ooit om eroverheen te komen? De prut een plekje te geven? Zelf verder te gaan en een eigen leven op te bouwen? En, in vredesnaam... Kun je met zo'n achterstand, ooit een 'goed' christin worden? 

De afgelopen weken heb ik door Genesis heen gelezen met mijn Stille Tijd. Hoe mooi het begon. Overal was God in zichtbaar, alles was in harmonie, vol vrede. Maar toen...
Hoe we het verknoeiden door 't gesprek aan te gaan met een leugenaar. Alles stuk ging. De dood de wereld in kwam. Mensen hun eigen liedjes gingen zingen en de harmonie verwerd tot één kakafonie aan valse geluiden. Kreun! 
Ik ontmoette Noach en kreeg bewondering voor zijn standvastige koers: tegen elke logica in en ook tegen iedereen om zich heen in, gehoorzaamde hij God. Hij zette mij aan het denken: ík kan dus, met Gods hulp, óók zelf een koers inzetten - Góds koers met mijn leven volgen, ondanks achtergrond en omgeving! 
Daarna trok ik op met Abraham. Zijn twijfels, zelf oplossingen zoeken en daardoor juist meer in de problemen komen, maar ook zijn geloof. En door dat alles heen een groeiende vertrouwensrelatie met de Here God. Wat een bemoediging: juist door twijfels en vragen heen, kan je geloof verdiepen! 
Izaäk en Jacob werd ik kriebelig van... oneerlijkheid, ongehoorzaamheid en falen in hun levens, en de zichtbare gevolgen van hun keuzes in de generaties na hen. Ik las het met kromme tenen en toch ook met hoop. Want zie je, door hun falen, dubbele agenda's en broddelwerk heen, ging de Here dóór met Zijn goed en betrouwbaar plan! 
In het geklungel van deze mensen, in het kwaad dat ze elkaar aandeden, is daar de mens zo herkenbaar neergezet. En God? Genesis is natuurlijk pas het begin van het Boek he... dus de Hoofdpersoon is nog niet zo heel duidelijk, nog niet zo tot in detail zichtbaar. Best logisch!

Als jij terugkijkt op je leven tot nu toe, zie je het misschien net zo.  De pijn van een gebroken achtergrond, de chaos die volgde op verkeerde keuzes, de gebrokenheid die kwam door zonde... je hebt het tot in detail doorleeft en gezien. En God? Dat is wat lastiger misschien. Hier en daar zijn sporen van Hem zichtbaar, maar op zoveel plekken zit je nog met vragen en snap je niet hoe God...
Mag Genesis jou dan bemoedigen: De Hoofdpersoon is nog niet zo heel duidelijk zichtbaar, maar wacht... de contouren al wel! Zo zie je Hem als de God die Ziet... Hagar in de woestijn en jou op je kamertje... Hij ziet... En als God de Almachtige, altijd tot meer in staat dan wij beseffen. En... Nee, verder ga ik even niet. Ga zelf maar op reis. Trek maar op met deze mensen. Herken je in hun pijn én ontdek met hen steeds meer van Wie God is ... ook voor jou!